ضرورت و اهميت درس تربيت بدنی در مدارس
انسان از نظر خلقت برترين مخلوقات است که در نتيجه تربيت جسمی و روانی می تواند به مرحله کمال دست يابد.
سلامت جسمانی و روحی و روانی لازمهٔ حيات طيبه است و تربيت بدنی می تواند بخشی از رسالت حفظ حيات زيستی انسان را بر عهده بگيرد. حفظ سلامتی ابعاد مختلفی دارد که بخشی از آن از طريق فعاليت بدنی و حرکت تأمين می شود. هر جا حيات و زندگی وجود دارد، حرکت هم هست، حرکت حاصل تعامل پيچيده و برآيند هماهنگی های جسم و ذهن و روح و روان فرد است.
تربيت بدنی از اولين و قديمی ترين مواد درسی همهٔ دوره های تحصيلی است که از طريق آموزش فعاليت های حرکتی و ورزشی، نقش عمده ای در تربيت کودکان و جوانان پيدا کرده است. عبادت، مطالعه، تفکر و … از اعمال و فعاليت هايی هستندکه به دريافت انرژی از جسم نياز دارند و در عوض انرژی های ديگری نيز به ذهن و روح و روان يادگيرنده می دهند. بدن و جسم برای تأمين انرژی انواع فعاليت های آدمی به تندرستی و سلامت عملکرد دستگاه های مختلف بدن نياز دارد که آن هم از طريق فعاليت بدنی و نمود عينی آن يعنی حرکت تحقق می يابد.از نظر اجتماعی، تربيت بدنی بخشی از تجارب عاطفی و اجتماعی دانش آموز را تشکيل می دهد که به شکل حرکت وبازی نمود پيدا می کند. تربيت بدنی نه فقط نياز به تعامل و ارتباط اجتماعی را برآورده می سازد، بلکه در ايجاد ارزش های مربوط به زندگی خوب و متعادل نيز سهيم است. آموزش اصول سلامتی و تندرستی، بخشی از تجربه آموزشی و اجتماعی يادگيرنده است. تربيت بدنی در ايجاد فرهنگ توجه به سلامتی و گذران صحيح اوقات فراغت، سهيم است. بنابراين دستيابی به وضعيت بدنی سالم، متناسب و آماده برای شرکت در فعاليت های گروهی و اجتماعی، بخشی از تربيت اجتماعی و فرهنگی
محسوب می شود که از طريق برنامه تربيت بدنی و ورزش مدارس، تعميم وگسترش می يابد.
امروزه، کم تحرکی ناشی از زندگی ماشينی و… زمينه ساز بروز برخی از ناهنجاری های عضلانی اسکلتی، اضافه وزن و کاهش حجم تنفسی در دانش آموزان شده است. چاقی به ويژه در کودکان يکی از دلايل مهم و شايع بيماری ها از جمله بيماری های قلبی عروقی می باشد که علاوه بر تهديد سلامت عمومی دانش آموزان، هزينه های درمانی گزافی را بر جامعه
تحميل می کند؛ لذا توجه به تربيت بدنی و آموزش شيوه زندگی سالم به عنوان عامل پيشگيری، نه تنها هزينه های درمان را کاهش می دهد، بلکه از پيدايش ناهنجاری های عضلانی اسکلتی نيز جلوگيری به عمل می آورد. از طرفی ديگر، با استناد به يافته های پژوهشی و ارتباط مثبت پيشرفت تحصيلی دانش آموزان با فعاليت های جسمانی، ضرورت توجه به تربيت بدنی مدارس اهمي دوچندانی يافته است.
با فعاليت های بدنی و حفظ سلامت بدن، دانش آموزان ضمن ادای تکليف الهی نسبت به بدن خود، درعبادت، کار وخدمت به جامعه توفيق بيشتری حاصل می کنند. با استفاده از يک برنامه تمرينی در مهارت های مختلف حرکتی و ورزشی،می توان به فوايد جسمانی از قبيل کاهش ضربان قلب، ارتقاِء آمادگی قلبی تنفسی، تنظيم بهينه متابوليسم، افزايش دامنه
حرکتی مفاصل و افزايش قدرت و استقامت عضلانی و… در دانش آموزان دست يافت.
تربيت بدنی در بعد روانی دارای اثرات مثبتی از قبيل کاهش اضطراب و فشار روانی،کاهش افسردگی و پرخاشگری و افزايش اعتماد به نفس، عزت نفس، خود پنداره مثبت، شادابی و نشاط در دانش آموزان است. در بعد اجتماعی نيز تربيت بدنی باعث ارتقاِء روابط اجتماعی، مسئوليت پذيری، هدايت و رهبری، کارگروهی، اميد به آينده و اميد به زندگی آنان می شود.
برنامه درسی تربيت بدنی بنا به مصوبه شورای عالی آموزش و پرورش در دوره های تحصيلی، فرصت مغتنمی برای رشد و تکامل متعادل و متوازن ابعاد جسمانی، شناختی و عاطفی دانش آموزان از طريق فعاليت های بدنی و حرکتی، با رعايت استانداردهای تندرستی و موازين فرهنگی و اخلاقی است. تهيه چنين برنامه ای بايد تابع قوانين علمی باشد تا از آسيب های احتمالی جلوگيری به عمل آورد.
برنامه درسی تربيت بدنی در مدارس هدايت چنين برنامه هايی را عهده دار است و به فراخور زمان، مکان و مخاطبخويش، طرح های مورد نياز را فراهم می آورد.
باسلام بنده محمود توکلی متولد شهرستان اق قلا دانش اموخته رشته تربیت بدنی ومعلم ورزش مقطع ابتدایی مشغول به خدمت درشهرستان آق قلا میباشم .امیدوارم این وبلاگ رضایت شما دوستان راجلب نماید.